Zasady partnerstwa
Lider początkiem partnerstwa. Zawsze musi być ktoś, kto da pierwszy impuls do zebrania grupy partnerskiej. Jest to z reguły aktywna osoba lub organizacja, zainteresowana szerszą współpracą, ma rozeznanie lokalnych uwarunkowań, może wskazać potencjalnych partnerów - ludzi i organizacje prawdziwie aktywne. W dalszych etapach rozwoju grupy lider inspiruje do nowych przedsięwzięć, koordynuje działania i ułatwia podejmowanie decyzji.
Zebranie zainteresowanych wspólnym działaniem. Najatrakcyjniejsze i często najbardziej efektywne bywa partnerstwo wielosektorowe łączące podmioty i osoby reprezentujące różne sektory społeczne (organizacje pozarządowe, oświatę, biznes, samorząd, administrację rządową, etc.), różne zawody i dyscypliny wiedzy. Ważnym czynnikiem dla skuteczności partnerstwa jest też rzeczywista aktywność i wola działania jej członków. Tak tworzą się warunki i potencjał do skutecznego rozwiązywania problemów, gdzie wiedza, umiejętności i doświadczenie poszczególnych członków stanowią kapitał całej grupy.
Określenie wspólnego celu. Partnerstwo zaistnieje wtedy, gdy wystąpi wspólnota interesów. Dlatego należy sprawdzić, czy nasi partnerzy zauważają ważne dla nas problemy i czy widzą własne korzyści z ich rozwiązania. Początkowo mogą nie zgadzać się co do sposobu postępowania, gdyż postrzegają problemy z innych perspektyw. Ta różnica zdań pozwala rozważyć wiele możliwości działania i twórczo spierać się przy wyborze najlepszego rozwiązania. Ważne jest także podejście do sposobu współpracy i dążenie do jego unormowania, aby był mechanizm przekształcania gorących dyskusji w skuteczne rozwiązania.
Sympatycy Partnerstwa. Osoby i instytucje, które sympatyzują z działaniami grupy i chcą ją wspierać, ale z jakichś względów nie podpisały deklaracji. Mogą oni uczestniczyć w jej pracach, nie mogą natomiast brać udziału w podejmowaniu ważnych dla grupy decyzji, ani reprezentować grupy na zewnątrz.
Formalne porozumienie partnerskie. Należy zadbać o to, aby doprecyzowanie zasad podejmowania decyzji odbyło się w toku publicznej dyskusji. Należy także umożliwić wszystkim partnerom zapoznanie się z inicjatywą (pełny dostęp do informacji) i wyrażenie swojego zdania. W ten sposób rodzi się współodpowiedzialność za nowe przedsięwzięcie, nawet wśród członków, którzy go nie realizują.
Zaplanowanie kilku pierwszych wspólnych działań sprowadzi ogólne cele i wizje partnerstwa na poziom praktyki. To ważny moment. Ogólne cele i deklaracje, jakie zwykle zawiera się w porozumieniach partnerskich, są tylko wstępem do udanych działań. Dlatego dość szybko należy doprowadzić do zaplanowania i rozpoczęcia realizacji choćby jednego projektu. Dajemy tym samym znak, że partnerstwo stawia sobie za cel osiąganie konkretnych rezultatów.
Informacja i regularne kontakty pomiędzy partnerami pozwolą szybko ustalać wspólne stanowiska i, co ważne, rozładowywać sytuacje konfliktowe, jakie zwykle rodzą się wśród członków grupy. Regularne informacje przekazywane w ramach spotkań lub za pomocą internetu mogą również służyć wzajemnej inspiracji i dzieleniu się informacjami. Niezwykle istotne jest także wprowadzenie stałości, rytmu i porządku w komunikacji, co pozwoli na lepszy i terminowy dostęp do ważnych informacji dla wszystkich członków grupy oraz pozwoli na szybką reakcję w przypadku zaistnienia ważnych dla grupy zmian.
Grupa Partnerska jest strukturą otwartą. Grupa Partnerska nie jest zamkniętym klubem, jej rozwój i efektywność zależą też od angażowania kolejnych partnerów zainteresowanych aktywnym działaniem, którzy mogą wnieść nowy wkład w działalność partnerstwa.
Porównanie własnych działań z innymi grupami partnerskimi w Polsce pomoże ocenić efektywność grupy oraz zobaczyć grupę na tle innych jej podobnych. Ma to za zadanie ułatwić ocenę pracy partnerstwa i być może zainspirować do poszukiwania nowych rozwiązań.