Zagadnienie partnerstwa lokalnego pojawiło się po raz pierwszy w świadomości publicznej w połowie lat 80. XX wieku, w krajach anglosaskich. Tutaj bowiem najwcześniej pojawiła się idea wspólnej pracy wielu podmiotów skierowanej na rozwój społeczności lokalnych. Działanie takie było konsekwencją prób rozwiązania licznych problemów społeczno-ekonomicznych występujących w tych krajach (głównie w Wielkiej Brytanii), które zaistniały w końcowym okresie lat 80. w związku z procesami restrukturyzacyjnymi w miejscowej gospodarce.

„Klasyczne” mechanizmy rozwiązywania tych problemów (wsparcie określonych osób lub przedsiębiorstw przez jedną instytucję – np. zasiłki dla bezrobotnych) przestały być wystarczające dla ich rozwiązania. Dlatego też szukano nowych mechanizmów rozwiązywania problemów społecznych, w których znaczna część działań polegałaby na partycypacji różnych instytucji przy likwidowaniu negatywnych zjawisk. W ten właśnie sposób narodziły się zręby czegoś, co dziś nazywamy „partnerstwem lokalnym”.

We wstępnej fazie swojego funkcjonowania i formowania się inicjatywy partnerskie przybierały na ogół formę partnerstw publiczno-prywatnych, mających charakter średnio- bądź krótkoterminowych porozumień o współpracy podpisywanych przez miejscowy sektor publiczny i lokalny biznes. Porozumienia te były głównie powoływane w celu rozwiązania konkretnego problemu, jaki pojawił się w lokalnym środowisku społecznym lub na lokalnym rynku pracy, jak np. likwidacja fabryki kabli i związane z tym zwolnienia grupowe. Działania, jakie zostały przewidziane do podjęcia w ramach podpisanego porozumienia obejmowały na ogół tylko jedno konkretne zagadnienie, jeden obszar problemowy. Po interwencji, tak zorganizowane inicjatywy partnerskie na ogół przechodziły do historii. Znikała bowiem przyczyna, dla której były powoływane.

Z biegiem czasu rola, forma i obszar działania lokalnych inicjatyw partnerskich ulegała zmianie. W miarę rozwoju wspólnych struktur przyszłej Unii Europejskiej również cel istnienia partnerstw lokalnych ulegał ewolucji. Lokalne grupy partnerskie postawiły sobie bowiem za główny cel swojego istnienia prowadzenie działań skierowanych na zdobywanie funduszy pomocowych, przeznaczonych na realizację konkretnych projektów.

W późniejszym czasie nastąpiła jednak istotna zmiana w pojmowaniu idei partnerstwa lokalnego. Zaczęło ono bowiem być postrzegane jako międzysektorowy i wielopłaszczyznowy czynnik i mechanizm promujący rozwój lokalny. Partnerstwo lokalne przestało być tylko narzędziem bezpośredniej realizacji konkretnych działań „zapobiegawczo-osłonowych”. W nowym kształcie partnerstwo lokalne ukierunkowane zostało na promowanie spójności społecznej oraz budowę lokalnej tożsamości pośród członków społeczności lokalnych. W konsekwencji, sama (przyszła) Unia Europejska w latach 90. XX wieku i na początku XXI wieku dostrzegła potencjał i możliwości, jakie niesie ze sobą partnerstwo lokalne. Zasada partnerstwa stała się jedną z kluczowych reguł obowiązujących przy realizacji inicjatyw prorozwojowych wspieranych ze środków UE.

w: „Przez współpracę do sukcesu. Partnerstwo lokalne na rynku pracy”, Warszawa 2007